Het algemene principe van Grid computing bestaat erin netwerken tot stand
te brengen die geografisch verspreide rekencapaciteit en opslagcapaciteit
aan elkaar koppelen en voor veel gebruikersgroepen toegankelijk maken. Elke
gebruiker kan dan toegang krijgen tot het geheel van de middelen
(rekenvermogen, geheugen, software, data, ...) die door de andere leden van
het netwerk worden ingebracht. Het gaat om een globalisering en
virtualisering van de computerinfrastructuur.
De term ‘grid’ komt van het begrip 'elektriciteitsgrid' dat beschikbaar is
in de geïndustrialiseerde wereld en waar alle elektriciteitscentrales
volgens een roostervorm met elkaar verbonden zijn. Bij een tekort aan
elektriciteit in een bepaalde centrale wordt dit tekort onmiddellijk en
transparant 'aangevuld' door een andere centrale in het rooster. Een andere
voorstelling van Grid computing is het idee dat er gelijk waar op een
netwerk kan worden aangesloten om de nodige reken- of opslagcapaciteit te
verkrijgen.
In theorie kunnen alle types van computers of opslagmateriaal in een grid
worden opgenomen.
Het is bijna vanzelfsprekend dat het aansluiten van een computer op het
Internet
niet voldoende is om een grid te realiseren. Er is software nodig die er voor
moet zorgen dat alle systemen die deel uitmaken van een grid op elk moment
gekend zijn met al hun eigenschappen. Er moet een distributiesysteem bestaan om
de vrije capaciteit toe te kennen aan gebruikers die om 'resources' verzoeken.
Verder zullen er ook regels moeten gedefinieerd worden om eventueel de toegang
van bepaalde gebruikers te beperken tot een deel van de grid of om voorrang te
geven aan een bepaalde groep gebruikers. Ook moeten er de nodige
veiligheidsvoorzieningen getroffen worden bij het toegang geven tot de grid.
Kortom, om een grid tot stand te brengen is een complex geheel van elementen
nodig waarbij deze elementen tot in de details op elkaar dienen te zijn
afgestemd. Desalniettemin kan een goed gerealiseerde grid een erg interessant
instrument worden om onderzoek mee te verrichten, bijvoorbeeld zoals het vandaag
het geval is voor onderzoek naar middelen tegen HIV.
Grid computing is nog tamelijk nieuw in de wereld van de ICT en is in
ieder geval nog geen standaardproduct op de ICT-markt. Computerconstructeurs
zijn recent gestart met de ontwikkeling van grid software. In de meeste Europese
landen en ook in Europees verband zijn grid-projecten, meestal in de
onderzoekswereld, van start gegaan. Deze projecten ontwikkelen dikwijls de
software die nodig is om een grid te kunnen realiseren. Hierbij wordt onder
andere de nadruk gelegd op het effectief op poten zetten van zogenaamde testbeds.
Die testbeds voorzien meestal enkel in reken- of opslagcapaciteit en zijn
voorlopig meestal nog opgebouwd uit een welbepaald type rekenelementen
(bijvoorbeeld het type centrale processor gemeen voor alle computers van de grid)
of een bepaald type opslagcapaciteit. Er moet nog heel wat onderzoek en
ontwikkeling gebeuren vooraleer het hele theoretische concept voor grid
computing gerealiseerd zal zijn.
Door de veelheid aan projecten rees bovendien al snel het probleem van
niet-compatibele grid software met als resultaat dat een aantal bestaande
computing grids niet met elkaar konden worden verbonden. Om dit euvel te
verhelpen definieerde het Global grid Forum (GGF) de 'Open grid Services
Architecture (OGSA)'. De meeste nieuwe ontwikkelingen volgen deze standaard.
Voor meer info over Grid computing kunt u terecht op
de website van het BELNET Grid initiative of van het
EGEE initiatief.
Praktische Fiches opgesteld door ICRI, gecoördineerd door Fabio Gilio